Wasbeerhond / Marterhond

Meer Zoo caresheet Wasbeerhond / Marterhond
wasbeerhond3.jpg
wasbeerhond2.jpg
Wetenschappelijke naam: Nyctereutes procyonoides.
Nederlandse naam: Wasbeerhond.
Land van herkomst: Oost-Siberië, Japan.
Grootte: 50-60 cm, staart 15-20 cm, schouderhoogte 18-22 cm.
Gewicht:6-9 kg.
Leeftijd:10 tot 15 jaar.
Kleur man en vrouw: Lange grijs- tot geelbruine vacht met zwarte haarpunten en zwart 'wasbeermasker', slanke donkere poten. Onder de lange soms licht-donker gestreepte haren ontwikkelt zich in oktober tot december een dikke donsvacht. Omdat de hond dan ook meer eet om zich op de winter voor te bereiden, lijkt hij in die maanden twee keer zo dik te worden. Ook witte kleur is bekend.

Hallo! Wie ben jij? Ik ben Nyctereutes procyonoides, maar ik word ook wel Wasbeerhond genoemd.

Ik kom uit Oost-Syberië en Japan. Ik ben in vele kleuren te vinden, maar meestal zie je mij in het bruin met zwart. Rond februari en maart ga ik paren waarna ik 60 dagen kinderen in mijn buik draag. Ik krijg meestal 5 tot 8 jongen, maar heel soms krijg ik er wel 19. Ik ben een echte alleseter dus ik eet alles wat op mijn pad komt! Als er gevaar is dan maken wij een snuivend, knorrend geluid.

De wasbeerhond die ook wel marterhond genoemd wordt is een roofdier uit de familie der hondachtigen. De wasbeerhond komt oorspronkelijk uit Oost-Siberië en Japan. maar tegenwoordig leven er ook verwilderde exemplaren in Europa. Hij heeft zijn naam aan een opvallende gelijkenis met de gewone wasbeer te danken.

Kenmerken:

Een volwassen wasbeerhond wordt 50 tot 60 centimeter lang en de schouderhoogte is ongeveer 18 tot 22 centimeter. Ze wegen zo’n 6 tot 9 kilogram. Onder de lange soms licht-donker gestreepte haren ontwikkelt zich in oktober tot december een dikke donsvacht. In de winter krijgt de wasbeerhond een dikkere vacht en een vetlaag, hierdoor ziet hij er ronder uit dan in de zomer. Tussen september en november begint de ondervacht te groeien, in mei en juni wordt de ondervacht vervangen door een dunnere zomervacht.

Uiterlijk:

De wasbeerhond is een hondachtige met korte poten en een gedrongen lijf, ongeveer zo groot als een vos. Heel herkenbaar is de zwart-witte tekening op de brede kop en de bakkebaarden. De wasbeerhond heeft een beige-bruinachtige langharige vacht met zwarte vlekken op de rug en flanken. Zijn poten en buik zijn donkerbruin. De staart is vol, eenkleurig donker en vertoont geen ringen (zoals die van de wasbeer). De wasbeerhond heeft donkere vlekken rond de ogen, witgele wangen en wenkbrauwstrepen en donkerbruin gerande oren. Ook komen ze voor in het wit.

Voedsel:

De wasbeerhond is een nachtdier, die zich zowel met dierlijk als plantaardig voedsel voedt. Het is een echte alleseter hij eet in het wild knaagdieren, amfibieën, hagedissen, vissen, insecten, vogels en ook vruchten, noten en knollen. Ook eet hij afval en aas. En in de herfst maken bessen een belangrijk deel uit van zijn dieet.

Hier in het park krijgen de wasbeerhonden onder andere hondenbrokken, kuikens en fruit te eten. En natuurlijk moet er altijd vers water zijn. 

Gedrag:

Waarschijnlijk houd de wasbeerhond in koude streken een winterslaap. Dit is het enige hondachtige dier waarvan dit gedrag bekend is. Maar ondanks dat hij in de winter inactief is daalt zijn lichaamstemperatuur niet.

Wasbeerhonden leven in paren of kleine familiegroepjes met de jongen van het vorige nest. Ze huisvesten zicht meestal in een hol die verlaten is door bijvoorbeeld een vos of door een ander dier. Ook maken ze een hol onder boomstammen, in dichte bosjes of tussen rotsen. Deze dieren zijn niet territoriaal. In gevangenschap is gebleken dat deze dieren banden aangaan met elkaar en ze zelfs samen doen eten, voor de jongen doen zorgen en samen vreemdelingen doen aanvallen. Alleen over het sociale gedrag in het wild is wel weinig bekend. Zowel de wasbeerhonden in het wild als in gevangenschap leggen latrines aan, dit is de plek waar ze allemaal doen ontlasten.

Paren:

De paartijd valt in februari en in maart. De jongen worden na een draagtijd van 59 tot 64 dagen in april en mei geboren. Er kunnen 2 tot 19 jongen geboren worden, maar meestal zijn het er 5 tot 8. Na 25 tot 30 dagen eten de jongen vast voedsel. Beide ouders zorgen voor hun jongen en brengen eten. In september verlaten de meeste jongen het nest. Maar sommige blijven bij de ouders overwinteren. Na negen tot elf maanden zijn de jongen geslachtsrijp.

Leeftijd:

In gevangenschap zou een wasbeerhond maximaal 10 tot 15 jaar oud kunnen worden, maar in het wild worden ze meestal maar een jaar of drie, vier. De belangrijkste vijand van de wasbeerhond is de wolf.Wanneer er gevaar is maakt de wasbeerhond een snuivend, knorrend geluid.

Verspreiding:

Wasbeerhonden leven vooral in gebieden waar veel bossen zijn nabij rivieren. Ook op grazige vlaktes, in landbouwgebieden, buitenwijken en vlakbij meren zou je dit dier kunnen tegen komen. Ze hebben vooral een voorkeur voor vochtige loofbossen met een dichte ondergroei.

Leefgebied:

Het oorspronkelijke leefgebied is Oost-Azië. Daar leven de wasbeerhonden in het uiterste zuidoosten van Siberië. Ook is de wasbeerhond een algemene diersoort in Japan, waar ze Tanuki worden genoemd en een belangrijke rol in de Japanse cultuur spelen.

Wasbeerhonden zijn door ons toedoen, door het bouwen van verbindingswegen, zoals bruggen naar andere landen verspreid. De Wasbeerhonden zijn daarom niet expres uitgezet in Europa maar zijn door een natuurlijke gang hier terecht gekomen.

In Nederland en België zijn deze dieren nog steeds zeldzaam, maar in delen van Duitsland zijn ze snel aan het oprukken.

In 2000 is de eerste wasbeerhond met zekerheid in Nederland gevonden. Sommigen denken dat er nu tientallen rondlopen, maar het is ook mogelijk dat het hoogstens een paar verdwaalde dieren zijn. Er is ook voorplanting van de wasbeerhond in Nederland vastgesteld. Het dier is een exoot dit houdt in dat de wasbeerhond zich heeft gevestigd in een land waar ze oorspronkelijk niet vandaan komen. en wordt als schadelijk gezien. Het aantal mag daardoor doormiddel van de jacht beperkt blijven.

Bontfok:

Het bont van de wasbeerhond wordt vaak gebruikt voor kleding, waardoor ze steeds meer op grotere schaal deze dieren doen fokken in bontfokkerijen. Dit is vooral het geval in China, Japan en in Finland.

Ondersoorten:

Er worden drie ondersoorten onderscheiden, dat zijn de:

Siberische wasbeerhond, Chinese wasbeerhond en de Japanse wasbeerhond.

Uitwerpselen:

De uitwerpselen zijn heel verschillend afhankelijk van het gegeten voedsel. Meestal is de ontlasting of te wel de uitwerpselen zwart en bestaat uit gedeeltelijk onverteerde plantenresten.

De jonge dieren maken vooral gebruik van latrines om daar hun uitwerpselen kwijt te kunnen, dit doen ze vaak in kuiltjes, soms op rotsen of op omgevallen bomen. Deze latrines worden aangelegd als markering van het gebied maar niet als grensafbakening, dit betekend dat elk dier er gewoon langs mag lopen.

Loopsporen:

De loop is zigzaggend. De voetafdrukken van een wasbeerhond lijkt sterk op die van een hond, maar bij de voorvoet staan de 4 tenen wat meer gestraald rond het middenvoetskussen. De wasbeerhond heeft geen sterk gesnoerd spoor zoals een vos of hond. De nagels zijn vrij stomp en drukken altijd af. De voetbreedte is 40 tot 50 mm en de vorm is vrij rond. (bijgewerkt door Rebeca Albers 2017)
Kweek 2005: Ondanks dat ze nog geen jaar oud waren werden er toch 7 pups geboren. Hiervan waren er 5 mannen en twee vrouwen. Van de 7 pups waren er 5 wildkleur en twee witten.
wasbeerhonden2005_pups2.jpg    wasbeerhonden2005_pups1.jpg
Kweek 2006: Ook dit jaar waren er weer pups. Het waren er 13 stuks. Zo een groot nest komt zelden voor en het was dus een grote verbazing dat het er zoveel waren en allemaal in goede gezondheid. Van de 13 pups waren er 7 vrouwen (2 witte) en 6 mannen (1 wit). Er waren 10 pups in de wildkleur en 3 in de witte kleur. 
wbhond_2006.jpg   wbhond_2006_2.jpg